Onlangs las ik een berichtje van Nico van Veen dat de bibliotheek van de Stichting Behoud Duivensport is uitgebreid met een werkje van leon Petit. Nestspel en conditie heet het. (eerste druk 1973, laatste druk 1980). Omdat het nestspel al jaren mijn interesse heeft heb ik dit boekje al vele jaren geleden aangeschaft en ook vaak gelezen en geraadpleegd. Daarna ……al zeker meer dan 20 jaar nooit meer. Waarom?
Dit zeer lezenswaardige boekje waarschuwt en het belooft. Het waarschuwt tegen veldvliegen en belooft een remedie om dit tegen te gaan. (zie bladzijde 33, 2e alinea) Die waarschuwing is zeker terecht en tevens een deel van de remedie tegen veldvliegen. Naar de remedie zelf- hoe voorkom ik veldvliegen bij nestduiven met jongen in het nest-, heb ik lang moeten zoeken maar in dit boek nooit gevonden.
Een kanttekening bij dit puntje van kritiek is het volgende: we moeten niet vergeten dat Petit kwam uit een tijd dat de liefhebbers na het vliegseizoen de kleppen van het duivenhok open zetten en niet meer naar de dieren omkeken. Zo spaarden ze geld uit voor voeding en verzorging van de dieren. De duiven moesten na het seizoen zelf hun kostje bijeen scharrelen op het veld. Duivensport was ook de hobby van de kleine (lees arme) man. Dat is iets wat we ons heden ten dage niet meer voor kunnen stellen en de waarschuwing van Petit was dan ook zeer terecht. Als je niet wilt dat nestduiven naar het veld trekken “leer het ze dan ook niet".
Een andere kanttekening is, dat de omstandigheden op het veld drastisch zijn veranderd, waardoor het veldvliegen eens te meer moet worden uitgebannen.
Mijn uitgebreide ervaring met nestspel begon zo in het midden van de jaren 80 en steunde op mijn rotsvaste overtuiging dat goed gehouden en getrainde ex weduwduivinnen op het nest gespeeld in augustus/september, niet te verslaan waren.
Door geen enkele duif!
Alleen nestdoffers op dezelfde manier gespeeld kwamen in de buurt. Je begrijpt nu mijn interesse in dit boekje. Het spelen met duiven op het nest, heeft me geen “windeieren gelegd”. Ook later vanaf 2008 op de Maratonvluchten met middaglossing bleef ik vervend aanhanger van deze spelmethode.
Ervaring door de jaren heen heeft mijn door Leon Petit aangewakkerde alertheid op het veldvliegen vergroot en me de kneepjes geleerd het zoveel mogelijk tegen te gaan. In het kort zal ik dat hier samenvatten:
- De hokken kunnen van buiten worden geopend, zo kan ik het regelen dat s’morgens en s’middags de geslachten gescheiden trainen. Zonder de drang nest en/of jongen warm te houden, trainen ze beter. Alleen de duiven die dat willen mogen ook naar buiten
- Als de duiven jongen hebben vanaf een week kun je ze alleen van het land houden, door ze laat in de avond gezamenlijk te laten trainen. Dit komt omdat de zon dan laag staat en lange schaduwen werpt. De duiven vinden dit eng en durven dan niet op het veld te landen.
- Doen ze dit toch, dan moet je ze verjagen. Eigenlijk is dit geen doen, maar gelukkig heb ik de hulp van de voetbaltoeter van mijn zoon. Een kort stootje op de toeter en ze vliegen weg. Na drie keer weten ze niet beter.
- Veel beter is het om ze niet te verjagen maar te lokken. Landen ze op de akker, dan lok ik ze eerst zoals je ze het hok binnenroept. (De duiven zijn hier van jongs af aan op geconditioneerd). Alleen als het lokken niet werkt-maar dat gebeurt bijna nooit- komt de toeter.
- Maak de tuin rond het hok aantrekkelijk voor melker en duiven
- De kroon op het werk, werd pas onlangs geleverd door dhr. Pierre Wittenberg uit Herpen, in de Podcast van Pigeon Pixels. Daar deed hij dit grote geheim uit de doeken: “strooi wat snoepzaad op en om het gazon." Het is geniaal eenvoudig en de werkzaamheid is bijna magisch te noemen.
Ik vind Pierre sowieso magisch in zijn voorkomen. Want, wat zegt hij nu eigenlijk als hij iets zegt. En hoe zegt hij iets? En wat zou het betekenen?
Met een hokbestand van een paar duifjes drie keer achter elkaar marathonkampioen van Nederland worden. En dit alles zonder flauwekul, dierenartsen en idiote investeringen ! Ja, dat is magistraal.
Gewoon een beetje snoepzaak op het gazon…. Heel simpel, maar wie doet het???
Vroeger dacht ik dat het een nadeel was zo dicht bij “het veld” te wonen. Nu denk ik dat het een voordeel is!
Reactie plaatsen
Reacties