Enkele jaren geleden schreef ik over Jantje (linksboven) die ik naar Jan Theelen vernoemd heb. Vooral omdat de gelijkenis met de oude stamvader van Theelen zo groot was en ik erg veel van hem verwachtte. We zijn nu 4 jaar verder en ik moet zeggen dat mijn verwachtingen van hem veel te hoog gegrepen waren. Na 3 jaar spel valt op dat hij altijd goed naar huis komt en zijn prijs pakt, maar nooit vroeg. Zijn duivin, (helemaal rechts), die sterk aan hem verwant is speelt wel wat beter, maar behalve 2 vroege noteringen op eigenhok op 400 km vluchten-zo verdiende ze haar naam "Home Allone"- is het ook niet echt geweldig. Dit jaar gingen ze samen naar st. Vincent en wonnen beiden prijs in de achterhoede. Dit jaar ging het veel te snel voor hen.

Onlangs las ik een berichtje van Nico van Veen dat de bibliotheek van de Stichting Behoud Duivensport is uitgebreid met een werkje van leon Petit. Nestspel en conditie heet het. (eerste druk 1973, laatste druk 1980).                                              Omdat het nestspel al jaren mijn interesse heeft heb ik dit boekje al vele jaren geleden aangeschaft en ook vaak gelezen en geraadpleegd. Daarna ……al zeker meer dan 20  jaar nooit meer.  Waarom?

Deze bijdrage vind ik te lang voor een blog.

Hoewel de provincie bezaaid is met sneeuwduinen, verwacht ik post!

We zitten aan de vooravond van de eerste nationale sectorale vluchten voor 3 en 4 is dat Ruffec. De anderen vliegen Bordeaux en Bergerac.

Toch zag ik er 2 dagen geleden een die, toch wel een vroege vogel was.

Het is alweer 5 januari en sinds een dikke week heb ik mijn planning voor het marathon seizoen middaglossing 2025 klaar.  

Even voelde ik  irritatie bij de asociaal geparkeerde auto pal voor de toegangstrap naar Gezondheidscentrum "de Hardenberg", die tegelijk toegang geeft tot de apotheek. Er zat niemand achter het stuur, maar wel  iemand op de bijrijdersstoel die ik eerst niet herkende. Toen ik goed keek zag ik dat het Hendrik was.  Hij deed niets, maar toen hij zag dat ik op het raam wilde tikken, schoof hij zijn hand nonchalant naar de knop van de elektrisch bedienbare zijruit van de auto, die  prompt naar beneden gleed. Eerst zei ik niets, maar ik zag dat het hem  goed deed, deze automatische luxe. 

Het wintervoer zit weer in de bakken.

Nee.... zo bedoel ik het niet; maar als je zo "out of the box"  kan en wil denken, kom je tot nieuwe inzichten en ideeën die wel eens wat anders op kunnen leveren dan steeds meer van hetzelfde.

Het is nu al bijna 20 jaar, dat ik onafgebroken hetzelfde doe. En dat is voor mij eigenlijk wel uniek.

Alweer geruime tijd bezig met nestduiven  op de grote fond  Daar valt veel over te vertellen en veel over te leren. In mijn fanatieke tijd wilde ik alles weten en wist ik ook veel. Ik wist bijvoorbeeld hoe het wel en hoe het niet moest en handelde daarnaar. Zaken als planning, training en systematiek waren nogal directief.